zwarteromantiek.punt.nl
Laatste artikelen

Aan Charles Baudelaire

 

Croisset, 13 juli 1857

 

Beste vriend,

 

Eerst heb ik uw boek van het begin tot het eind verslonden, zoals een keukenmeid met een vervolgverhaal doet, en nu, sinds een week, herlees ik het vers voor vers en woord voor woord, en om eerlijk te zijn vind ik dat geweldig en brengt het me in vervoering. U hebt kans gezien de romantiek te verjongen. U lijkt op niemand (wat de allereerste kwaliteit is). De oorspronkelijkheid van de stijl vloeit voort uit de gedachte. De zin zit barstensvol idee.

Ik houd van uw scherpte die wordt versterkt door het fijnzinnige taalgebruik, zoals bij een fraai gegraveerd fijn lemmet.

Dit zijn de gedichten die mij het meest hebben getroffen: sonnet XVIII: De Schoonheid; voor mij een werk van de hoogste waarde; - en verder de volgende gedichten: Het Ideaal, De Reuzin (dat ik al kende), gedicht XXV

            Met haar golvende kleren als van parelmoer,

Een kadaver, De Kat (blz. 79), Het Mooie Schip, Voor een creoolse dame, Spleen (blz. 140), dat mij diep bedroefde, zo raak is het van kleur! Ach! u begrijpt tenminste hoe ellendig het bestaan is! Daar kunt u zich zonder trots op beroemen. Ik stop met mijn opsomming, anders lijkt het of ik de inhoudsopgave van uw boek overschrijf. Toch moet ik u zeggen dat ik verzot ben op gedicht LXXV, Droefenis van de maan:

            (…)die voor zij slapen gaat met een verstrooid gebaar

            haar hand de ronding van haar borsten licht laat strelen (…)

en ik heb diepe bewondering voor de Reis naar Cythera, enz., enz.

Wat kritische opmerkingen betreft, die maak ik in het geheel niet, omdat ik er niet zeker van ben dat ik er zelf over een kwartier nog zo over zou denken. Ik ben kortom bang dwaasheden te zeggen waarvan ik onmiddellijk spijt zou krijgen.

Wanneer ik u deze winter weerzie in Parijs, zal ik u alleen maar, met twijfel en bescheidenheid, enkele vragen stellen.

Samengevat, wat mij in uw boek in de eerste plaats bevalt, is dat de kunst daarin overheerst. Bovendien bezingt u het vlees zonder het te beminnen, op een droevige, afstandelijke manier die mij sympathiek is. U bent hard als marmer en doordringend als Engelse mist.

Nogmaals, duizend maal dank voor het geschenk

Ik groet u met een stevige handdruk.

 

Gustave Flaubert

 

Vertaald door Koos Hagen

 

Noot van de vertaler

De eerste editie van Les Fleurs du Mal verscheen 25 juni 1857. De verwijzingen in bovenstaande brief van Flaubert hebben uiteraard betrekking op deze uitgave en komen niet overeen met latere edities, die meer gedichten bevatten dan de honderd van 1857.In hetzelfde jaar schreef Flaubert zijn vriend nog enkele brieven, onder meer om zijn verontwaardiging te uiten over het proces waarbij Baudelaire werd aangeklaagd vanwege het zedeloze karakter van bepaalde gedichten.

 

Deze brief die Flaubert aan de dichter Charles Baudelaire stuurde om zijn bewondering uit te spreken over zijn poëzie, is recentelijk voor het eerst in het Nederlands vertaald door Koos Hagen, stadsdichter van Amstelveen.

KG

 

Reacties

En hier is de dichter te bewonderen in de serie ‘Poëzie uit het hoofd’ op de site van de illustere boekhandel Schimmelpennink, inclusief verspreking in de eerste regel

 

http://www.youtube.com/watch?v=DUIJZvZCdtI&list=FLzr6w-ky9xj3bzlCjNDSXWw&feature=mh_lolz

Lees meer...
Een interessante avond beleefd in het Torpedotheater (het voormalige Parooltheater). Menno Wigman interviewde Hafid Bouazza naar aanleiding van zijn vertalingen uit het Arabisch van erotische poëzie. Het gesprek heeft  mijn nieuwsgierigheid gewekt naar het boek met de titel ‘Niets dan zonde’. Zo werd er een vrouw – een vrouw, notabene! - geciteerd die 16 manieren van anale seks beschreef. In een ander gedicht werd gewag gemaakt van de voordelen om een penis in te smeren met olijfolie, saffraan en andere kruiden, waarbij de vertaler de noot  toevoegde  van ‘don’t try this at home’… 
 
Lees meer...
Tijdens zijn tocht naar het Bois galoppeerde hij door de velden van zijn gedachten en ontdekte de aantrekkelijke en originele kanten van Blondets stelling. Hij dineerde zoals gelukkige mensen dineren, tekende bij Dauriat een contract, waarbij hij afstand deed van alle rechten met betrekking tot het manuscript van Meibloemen zonder zich van de nadelen bewust te zijn, daarna ging hij naar de krant, flanste een artikel van twee kolommen in elkaar en keerde terug naar de rue de Vendôme. De volgende ochtend bleek dat de ideeën van de vorige dag in zijn hoofd waren ontkiemd, zoals bij alle mensen gebeurt die vol levenskracht zitten maar wier vermogens nog weinig zijn aangesproken.
 
Honoré de Balzac Verloren illusies Amsterdam 2004
vertaald door Jan Versteeg
Lees meer...

Laveer jezelf (en je huisgenoten) op poëtische wijze langs de crisis, bestel mijn bundel Rouge Noir

http://www.microwebedu.nl/bestellen/witte/?action=order&og=5227&orderableobject=126975

Lees meer...   (2 reacties)
In vette grond waar het krioelt van slakken
 daar lig ik, eenmaal afgepijgerd, goed;
 ik kan er voortaan rustig blijven plakken
 zoals een haai in zee een dutje doet
 
 Geen testament, geen rouwstoet die gaat kwèkken
 in ’t sterfhuis over ’t droevig mensenlot:
 slechts raven wil ik desnoods tot mij trekken
 om ’t beurse vlees te rukken van het bot.
 
 En ook de wormen mogen zich vermeien,
 want in de drek ligt nu een vrije en blije
 gestorvene, die hun tot feestmaal strekt.
 
 Kruip onbezorgd, gedierte, door mijn resten,
 het doet mij niets: wat kan een mens nog pesten
 of treiteren, zodra hij is verrekt?
 
  
Charles Baudelaire, Maatstaf, 5e jaargang Nr 3/4  juni/juli 1957
 vertaald door A. Marja
Lees meer...   (2 reacties)

Tot wie zal ik mij wenden op die dag

 als men jou begraaft? Tot de godvergeten
 Schikgodinnen met hun verkrampte meten
 en knippen van je levensdraad? Ik mag
 
 niet het zwaard zijn dat in een sterrenslag
 om je terugkomst, banen van planeten
 verstoort. En jij? Jij zult geen hartenkreten
 meer horen bij het halfstok van de vlag.
 
 Zo’n lage, sublieme wreedaardigheid
 moet haast wel door een god worden bedreven
 een wrede afgunstige god die, Tijd
 
 projecterend op hun kwetsbare streven,
 het aardse bestaan van de mens benijdt
 en daarom Gerrit, verlies jij je leven
Lees meer...
Het verloren paradijs van Baudelaire als hoofdthema in zijn werk kan voor mij een reden zijn om een drankje te nuttigen en me te laten wegvoeren op de fantasieën – ingegeven door zijn poëzie – omtrent de leefgewoontes en omstandigheden van deze negentiende-eeuwse dichter.
 
 Ik stel me dan zo voor dat hij na een wandeling in een van de fraaie parken die Parijs rijk is, zich naar een etablissement begeeft alwaar hij collega kunstenaars ontmoet en meisjes van plezier. Daar zou hij op een dag een sultane van de straat hebben ingehuurd om vervolgens op haar naakte lijf een gedicht te schrijven en haar te sturen naar het adres van zijn geliefde Apollonie Sabatier, hij zou het meisje instrueren; ‘bel aan en kleed je uit’. Anoniem, dat wel.
 
 Het drankje en haar opeenvolgende zusjes benevelen echter het zicht op de gedichten en de lucide geschriften die over deze grote dode zijn verschenen. Alcohol als medium voor de losse genietingen in hogere sferen slaat al gauw om naar (ik noem maar wat) ongeremd baltsgedrag en - in een later stadium - zombiegestaar. Weg is de vonk van de poëtische betovering die je in eerste instantie naar de wijn deed grijpen, gedoofd in verdoving, daar waar de sprankeling van de roes gewenst is.

Maar goed, morgen weer een dag…

Lees meer...   (1 reactie)
De anarchistische schoonheid van het
 ondoorgrondelijke dus in de kruiken
 gieten van het nut? Alsof men een bed
 van rozen met het oog zou kunnen ruiken
 
 
 Kees Godefrooij
Lees meer...   (1 reactie)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl